over ons

Hoe je hier van haast en herrie verstoken blijft – waar we van houden

Wie herkent het niet: je was al wat gestrest om op tijd te vertrekken en niets te vergeten. Even er tussenuit om weer helemaal op te laden. Maar dan…

Je komt aan op je bestemming in de geluidsgolven van het zwembad. Jouw plek ligt tussen de scheerlijnen van de buren. Bij het opendraaien van de douchekraan besef je dat het warm water op muntjes werkt.

De stacaravans en de animatie helpen ook niet om de ontspanning er in te houden terwijl je je afvraagt waar je kunt zwemmen in rust, of waar te ontsnappen aan de muziek van de buren.

Nu, dat kan gewoon bij ons, hoor. De camping is er een waar we zelf ook hadden willen kamperen. Waar worden wij blij van? Van zwemmen in de rivier direct achter de camping, van de ruime afgebakende percelen met op de meeste plaatsen hagen er omheen. Van het geluid van de uil, de late zangvogels, en naarmate het donkerder wordt meer geritsel, misschien een plons van een bever en het poëtische gedans van vuurvliegjes. Van stilte. We prijzen ons gelukkig met een beschermd natuurgebied als directe buur en de stoptrein naar Luik op loopafstand voor de culturele honger. Als we alle mooie plekjes direct buiten de camping op de website zouden zetten zou het te vol zijn. Ga maar zelf kijken. 

De douchemuntjes van vroeger hebben we al jaren afgeschaft, en stacaravans of animatie hebben we niet. 

We houden niet van haast. Het terras is idyllisch en goed toeven, ook als je er gewoon alleen wilt zitten. Ben je toch het ongeduldige type, kom dan gewoon om zes uur die pizza halen en niet om half acht. Dan komt het allemaal goed. 

Dit zeggen de gasten

Uli, antiek opkoper, een van onze terugkerende gasten uit Keulen, met partner, heeft het zo prachtig gezegd: ‘The steps to the river. Magic. We sit there, often. Just to listen. We don’t talk, just listen. Lees meer…

Vader Frederic met zoon Jonas uit Vlaanderen: Het is hier basic maar proper. Wat leuk was om die vleermuizen massaal te zien. Ik kan genieten van de kleine dingen. Ook Wandelpaadjes. Direct aan de Ourthe. Dat is rustgevend. Ook de ontvangst was goed. 

 

naar contact en reserveren

 

 

Hoe het voor ons begon

Wij, camping eigenaren Jan Scholten en Manja Moos, genieten zelf dus ook van de geneugtes van het buitenleven en de omgeving, naast de uren van flink doorwerken. Nee, een droom hadden we niet. We kochten gewoon ander werk. Dat was in 2010. Jan deed het advieswerk rond woningaanpassingen voor gehandicapte mensen, meestal de complexere zaken. Voorheen deed hij verbouwingen en was hij jaren werkzaam in de kunstsector met eigen werk of uitvoering van werk in opdracht. Manja had 20 jaar schilderles en kunstbeschouwing gegeven. Door omstandigheden gestuurd zocht zij een andere bron van inkomsten. Het zal wel iets worden waar ik om moet lachen was het motto. Het besluit de camping over te nemen was in een vloek en een zucht genomen, zonder veel discussie over wel of niet. Het kwam voorbij in een opwelling, maar ook als een oprechte gevoelsbeslissing. Net als wanneer je in een te koop aangeboden huis staat en jezelf afvraagt of het iets voor je is. Als je dat niet binnen 10 minuten weet moet je het gewoon niet doen.

overstroming en opbouw

We hadden goede moed en vertrouwen maar van een leien dakje ging het niet. Al het regelwerk moest in het Frans. Wat we niet begrepen ging onderop de stapel, en dat was best veel. Maar als de postbode met een meewarig gezicht de aanmaning kwam brengen ploegden we er ons met hulp en woordenboek er doorheen. Na twee jaar bleven de aanmaningen uit en werd het een dagelijks stapeltje zoals iedereen die wel ergens heeft. Er was erg veel achterstallig onderhoud. In onze eerste winter, in januari 2011, ontstond een gigantische overstroming door te snel gesmolten sneeuw. Het water van de Ourthe stond tot 1,8 m in de kantine. Wat een werk om alles weer schoon te krijgen en de klei en het plastic uit de hagen te krabben. Ontroerend veel hulp van familie, vrienden en buren gehad. Het werd daardoor onvergetelijk op een positieve manier. Het meeste leidingwerk was verouderd. Aan het gebouw had Jan en alleman een stukje geknutseld. Dat is niet heel handig, maar wel charmant in uitstraling. Het draagt geschiedenis. Net als de hele omgeving. Het werd een officiële charmecamping.

We moesten onszelf en elkaar uitvinden in dit nieuwe project en door de jaren heen met vallen en opstaan is het gelukt. We pakten alles aan en daardoor waren onze eerste 2 jaren wel een rommeltje achteraf bezien omdat niet alles even efficiënt ging, ondanks absolute verbeteringen. Maar dat was gewoon even zo. Ook op dat punt kwam progressie en medewerking. ‘Het moet niet gekker worden”, was het beste compliment van een van de trouwe gasten die het nieuwe werkhok bekeek. Volhouden en er beter in worden lukte. De te kleine herentoiletten van 30 jaar geleden zijn nu mooier en ruimer dan die van de meeste mensen thuis en de herendouches zijn opnieuw betegeld. Het is lastig omdat we niet mogen uitbreiden vanwege de overstromingszone. Dus alles moet op het bestaande oppervlak opgelost worden. Dat is ingewikkelder dan een nieuw blok neerzetten. De grootste investeringen zijn niet zichtbaar, omdat het weggestopt leidingwerk betreft, maar het betekent wel dat we met trots kunnen zeggen dat alles nu gekeurd en up to date is. Van onveilig naar veilig was een lang en kostbaar traject maar wel nodig.

 Jan legt tegels, 2014

schoonheid en cultuur als voeding

We vonden dat je thuis ook naar de haag van de buren kon kijken, dus er kwamen meer doorzicht punten om het landschap meer voelbaar op de camping te laten zijn, met behoud van privé. We houden van schoonheid en geloven in de kracht er van. Het terras is ruimer gemaakt met hortensia’s er omheen. Die staan altijd zo prachtig in bloei tijdens het augustus concert.

Na 5 jaar in 2015 kon er best wat gevierd worden. Ook om iedereen te bedanken die ons door de eerste jaren heen geholpen had. Tenslotte kun je goed wat extra’s op zo’n terrein doen. Het is een goed decor. We komen beiden uit de kunstkant en oude liefde roest niet, dus waarom de schoonheid van het terrein niet verbinden met enige vorm van cultuur? En zo geschiedde dat er al diverse bekende muzikanten opgetreden hebben op deze mooie camping en er ieder jaar een schilder workshop plaatsvindt in september onder leiding van Manja. In volgorde van optreden: Dayna Kurtz (optreden in NL), Bertolf Lentink, Jan de Bruijn, Robin Borneman, Valentina Elèni (op haar initiatief) en Iain Matthews. Het is een traditie geworden, de concerten en de workshops. Het zijn de avonden die nog lang heugen en voeden. Het laat je voelen waar het ook al weer om ging. Je kunt er een winter lang op door.

 Jan de Bruijn

NAAR HOME                                      

naar contact en reserveren

naar boven

Reacties zijn gesloten.